10 Temmuz 2009 Cuma

Ayrilik...

2 yorum:

  1. Çok güzel sembolik bir anlatım olmuş. Otobüs ikramlarının ve terminallerin hep hüzünlü bir yanı var. Bu arada İzmir otogarına benzettim orayı. Eğer doğru benzettiysem tam o köşede çok bekledim birilerini karşılamak için. En çok ta annemi...
    YanıtlaSil
  2. YEC, bana da hep hüzünlü gelir terminaller ve ayrılır ayrılmaz verilen otobüs ikramı. Şöförün çaprazına oturup (4 koltuklu otobüslerde 7 numara), yolu ve şöförü izlemekte öyle, ama başka yere oturmakta o tadı vermez hani.

    Fotoğraftaki otogar Ankara, nihai varılan yer İzmir idi. Sen söyleyince anladım o köşeyi, tam da o köşede bizi bekleyen vardı indiğimizde :)
    YanıtlaSil