İçim kıpır kıpır, deniz kıpırtısız..

"postmodern dünya ve postmodern ilişkileri... postmodernizm ile ayyuka çıkan "tüketme" hali ya da kavramı her haliyle insan hayatını esir almış durumda...hayatlar işgal altında... kocaman alışveriş merkezlerinde çılgınca alışveriş yapan insanlar hatta bu merkezleri sosyalleşme alanı olarak kullananlar... sadece tüketmek, üretim kaygısı olmadan...ve değişime açık olan insanoğlu, bu yeni düzene de hemen ayak uyduruverdi... etrafıma bakıyorum da ne kadar basit, ne kadar yüzeysel herşey..." Yaşa, tüket ve hatta yok et"... bu kadar mı kolay elde edilebilir bir duygu hali ki sevgi, bu kadar kolay vazgeçilebiliyor... sevmek yada sevilmek, dokumak, dokunulmak bu kadar mı sıradan... yaşadığın güzelliği sürdürme çabası neden yok? " bu olmadı, lütfen bir diğerini denemek istiyorum!" eskimez mi insan yüreği? Kaç sevdayı kaldırır bir yürek?"

Dedi genç kız, sakince ama yüzüne yansıyan içindeki acıyı saklayamadan. Oğlan, konuşmaya başladı, sesi titrek, gözleri nemli: Acıyı kimse haketmiyor bence dünyada, özellikle insanların birbirine yaptığını. Aynı savaşlarda ölen insanlar gibi, aşk acısı, kalp acısı da tamamen insanların bir ürünü, insanın insana yaptığı, veya insanın kendine yaptığı bir şey.

Umarım her ikinizde mutlu olursunuz, tek dileğim budur.. dedi, dışarıdan bir ses, ve inceden bir şarkı mırıldanmaya başladı, giderek uzaklaşarak kendi yoluna, kendi dertlerine doğru...

Bozburun

Boz taşlar önümüzde
Cebimizde yalnızlık var
Şu dümdüz büyüyen gecede
Tek dostumuz yakamozlar

Kimsesiz koylar ortasında
Herbiri başka siyah bu dağların
Güneşi yolladık bütün renklerle
Oyuncağıyız artık alışkanlıkların

En küçük bir ses bile sanki gökgürültüsü
İçim kıpır kıpır, deniz kıpırtısız
İçim kıpır kıpır, deniz kıpırtısız

Kokuların şarkısı başlar (  .taray raray raray  .)
Ne çocuk sesi ne kent uğultusu gelir
Miş'li geçmişte sorunlar saklanır
Aya dokunmanın tam zamanıdır

En küçük bir ses bile sanki gökgürültüsü
İçim kıpır kıpır, deniz kıpırtısız

Gece giderek yayılmaktadır
Yıldızlar herkese göz kırpmaktadır
Güzellikler paylaşılmak ister
Sevdiğim uzakta, belki uyumaktadır

En küçük bir ses bile sanki gökgürültüsü
İçim kıpır kıpır, deniz kıpırtısız...

Bülent Ortaçgil